به نام خداوند جان و خرد
مشاوره شغلی
کارایی و رضایت شغلى دو عامل مهم در توسعه جامعه صنعتى محسوب مىشوند. همه انسانها مىخواهند شغلى را انتخاب کنند که علاوه بر تأمین نیازهاى مادى، از نظر روانى نیز براى آنها ارضاء کننده باشد. لازمه رسیدن به این هدفها گماردن افراد در مشاغل مناسب است که از طریق «شناخت فرد» و «مشاغل و نیازهاى شغلى جامعه» حاصل مىشود. در صورتى که مشاغل به افراد بىعلاقه و یا ناتوان سپرده شود علاوه برایجاد نارضایتى فردى و احساس بیهودگى، موجب اتلاف سرمایههاى کشور نیز مىشود.
ابتدا باید دانش عمومى افراد در زمینه اشتغال و کارافرینى و کاریابى افزایش یابد تا آنان بتوانند فرایند جستجوى شغل را به شیوهاى مناسب پیگیرى کنند. براى این منظور علاوه بر تلاش رسانههاى گروهى در ارایه برنامههاى سنجیده و منظم، باید به امر راهنمایى و مشاوره شغلى که هدفش کمک به افراد براى انتخاب و ادامه اشتغال رضایتبخش است توجه خاص شود.
براى انتخاب درست و مناسب شغل، راهنماى شغلى باید فرد را از نیازهاى شغلى کشور آگاه سازد و رغبتها و استعدادهایش را به او بشناساند. روانشناس فقط نقش مشورتى دارد و هیچگاه فرد را به انتخاب شغل معینى مجبور نمىکند. در عین حال مىتواند شغل و یا مشاغلى را به مراجع پیشنهاد دهد.
راهنمایى شغلى با طرح ریزى، آمادگى، و سازگارى فرد با شغل انتخاب شده سر و کار دارد. از طریق راهنمایى شغلى به فرد کمک مىشود تا پس از بررسى و شناختن دنیاى مشاغل، امکانات محیطی، نیازهای شغلی و آگاهى از خصوصیات شخصیتى، شغلى را انتخاب کند، براى انجام آن از طریق گذراندن دورههاى آموزشی ضرورى آماده شود، و در نهایت بطور رضایتمندى به اشتغال ادامه دهد. راهنمایى شغلى بر تمام جنبههاى شخصیت و شناسایى کامل فرد در زمینههاى استعداد، رغبت، رشد فردى، طرز تلقىها، احساسات، نگرانىهاى ضمن کار، رضایت و امنیت شغلى تأکید دارد. به عبارتی، دراین دیدگاه راهنمایى شغلى داراى دو بعد خودشناسى و شغل شناسى است.
رسیدگی به مسائل و مشکلات در سازش شغلی، انگیزش شغلی، موفقیت شغلی، رضایت شغلی، فرسودگی شغلی، مصاحبه شغلی، مهاجرت و اشتغال در حوزه مشاوره شغلی قرار میگیرند.
بدون دیدگاه